Myrthe's Space!!

Heey allemaal

 

Op mijn weblog wordt nog steeds volop geschreven hoor, lees nu hoe mij de eerste dagen werken vergingen heel veel plezier ermee

 

www.myrthekuiper.wordpress.com

 

 

Liefs!1

Ik blog nou 2 maanden en 2 dagen op www.wordpress.com dat bevalt me ten zeerste,  veel beter dan dit.  1 ding dat me al heel erg bevalt is dat de statistieken nu tenmiste redelijk betrouwbaar zijn. Het geeft echt een indicatie van het aantal bezoekers, en ik kan zien waar ze vandaan komen.

Nou valt het me op de dat de laatste tijd het aantal linkjes vanaf hier naar daar heel erg zijn afgenomen, maar sowieso zijn dat er nooit denderend veel geweest. Wat ik mij dan afvraag wat is er gebeurt met de MSN space lezers? Gaan ze uitzichzelf naar mijn weblog zonder dit linkje, of zijn ze verloren gegaan?

Sinds de weblog denken heb ik geschreven over

 

toetsweek:

De alom bekende toetsweek staat weer voor de deur, na deze toetsweek, zitten we alweer op het helft van het schooljaar. Ik kan het bij mezelf niet geloven de helft van het schooljaar zit er dan alweer op. Na deze toetsweek (als alles goed gaat) nog 5 toetsweken tot mijn examen. (...)

 

zondag:

Een zondag als altijd

Vandaag liep ik verdrietig langs het cambuurstadion. Ik had me verheugd op een heerlijke voetbalpartij. ‘Bloed aan de paal’, zoals mijn clubgenoten het zo mooi kunnen zeggen. Om een vage reden kon ik mij niet herinneren tegen wie we moesten spelen.

Gebeurtenissen

ls je ’s ochtends op je fiets zit naar school heb je nog geen idee wat je die dag gaat overkomen. Enkel en alleen een vermoeden. Je zou zeggen dat je weet welke lessen je gaat volgen, maar hoe weet jij zeker dat je die lessen gaat volgen? Wie weet valt hij of zijn wel uit.

 

deze drie zijn in het geheel telezen op www.myrthekuiper.wordrpess.com

 

Hebben jullie deze reminder nog nodig, of kom je je er uit je zelf wel?

 

nieuwe blog op mijn weblog

n je leven moet je heel wat luisteren, mensen die je met veel goede moed iets bij willen brengen. Leraren die maar veel te vaak uitbarsten omdat er niet geluisterd word.

 

 

 

 

Op scouting krijg je vaak vies eten voor geschoteld, eten dat in veel te grote hoeveelheden is gemaakt.

wat heeft dat met kleefrijst te maken?

lees het op www.myrthekuiper.wordpress.com

Als intellectueel in de dop kocht ik op mijn tiende ooit eens een boek dat heette: ‘’als je goed om je heen kijkt zie je dat alles gekleurd is’’  een boek vol met gedichten, die ik denk ik allemaal wel heb gelezen. Maar dat terzijde, alles is dan ook echt gekleurd, je komt nooit een niet ingekleurd iets van de wereld tegen. We kennen vele kleuren, allemaal opgebouwd uit ons primaire kleuren:

 

 

Lees verder op www.myrthekuiper.wordpress.com

Soms is het in mijn hoofd één grote chaos, ik ben dan ook een chaotische persoonlijkheid. Misschien dat zorgt voor de vele ”Myrthe acties” en dat ik geloof ik alles wel kwijt raak. En zo vlak voor de vakantie wordt alles nog veel chaotischer, daarom is misschien

Het is ’s ochtends vroeg iedereen is nog wat snel aan gebrand. En je bent allebei al wat aan de late kant. Dan komt opeens je zoon met de vraag of hij ook bij een vriendje kan eten. De vader die eigelijk gehaast naar zijn werk moet en daarom ook al een driedelig kostuum aan heeft, én met zijn actekoffertje al op de fiets zit om te vertrekken roept nog even snel: ‘’stuur maar even een smsje”. Stuur dan maar even een wat?

 

 

 

Na vele jaren scouting ervaring, heb je ook al heel veel kampen meegemaakt. Zo kan ik nog goed mijn eerste weekendkamp bij de welpen herinneren we hadden het thema ”Willie Wortel”, het kamp waarbij ik bij Lippe en zijn rare ouders in de auto moest. Maar ook de twee beverkampen kan ik me nog wel herinneren. En dan alle andere weekendkampen,

 

Inmiddels is het sinterklaas avondje geweest, en is mijn wensen lijstje perfect vervuld. De grote verassing voor mij dit jaar was een boek van Martin Bril, voor de onwetene een columnist van onder andere de volkskrant.

Toen ik vorig jaar voor school naar een optreden van Martin Bril, Ronald Giphart en Bart Chabot ging, had ik nog nooit gehoord van Martin Bril.

Waarom in vredensnaam een weblog over Bril lees het verder op www.myrthekuiper.wordpress.com

Je kunt er een aversie tegen hebben, maar je kunt er ook van houden. En ik ben iemand die er van houd, de december sfeer. Als het december is, ben ik even blij dat het winter is.

 

 

Waarom ben ik blij dat het winter is

lees het op www.myrthekuiper.wordpress.com/2006/12/03/december/

Zoek je unieke talent” hoevaak je dat wel niet te horen krijgt, maar wanneer weet je wat je talent is. Je hoort wel eens over hoe goed je ergens in bent, maar wanneer spreekt iemand dan de waarheid? En wanneer weet iemand of je ergens talent voor hebt.

 

Nog een klein weekje en het is weer zover de goedheiligman gaat weer cadeautjes brengen. Althans dat is de grootse leugen tegenover kinderen die zo goed als alle ouders er op na houden. De grote gemeentschappelijke leugen, eigelijk best wel iets moois. Maar aan dit mooie feest zijn natuurlijk ook weer heel wat eisen gesteld, want je moet er wel wat oer te klagen hebben

 

Het idee van zondag was, laten we een taart bakken. Zaterdag alle ingedriënten al gehaalt. Want we zouden zondag een taart gaan bakken. Nou wat is er nou leuker dan op zondagmiddag een taart te bakken. Ons oog was gevallen op een citroenschuimtaart. Een redelijk lastig recept, maar dat vonden Irene en ik juist net de uitdaging

 

”Nederland heeft laten weten van dit kille beleid af te willen” aldus Wouter Bos. Nou volgens mij weet Nederland helemaal niet wat het wil. Als je met het aantal zetels zowel linksom als rechtsom geen meerderheid kan halen dat weet men niet wat men wil. De leus van D’66 ”Iedereen is eigelijk een d’66-er” klopt bij deze verkiezingen als een bus. Want men weet niet wat ze willen, en iedereen maakt fouten. Al die mensen die op SP hebben gestemd het is 1 grote fout.

 

 

Vandaag is het dan ein-de-lijk zo ver dat we mogen stemmen, ik niet, al vind ik dat ik bekwaam genoeg ben op wel stemmen.  Wekenlang campagne gaat hier aan vooraf, wat zullen de lijsttrekkers moe zijn, nog 1 dag er tegen aan en de hopelijk vanavond een feestje. Of met een teleurgesteld gevoel in slaap vallen. Maar ook ik heb er genoeg van, ben blij dat men vandaag allemaal naar de stembus gaat. Wekenlang discussie in de klas, elk politiek onderwerp is wel aan bod gekomen. En vaak wel meer dan 1x, en als rechts iemand tussen alle linkse rakkers moest ik me vaak verdedigen.

 

 

 

Een dag voor de ‘’grote mensen'’ verkiezingen worden er altijd op veel scholen ‘’scholierenverkiezingen'’ gehouden. Ook wel de ‘’schaduwverkiezingen'’ Vandaag was het dus zover want morgen mogen alle mensen boven de 18 stemmen. De bovenbouw leerlingen van onze school mochten vandaag stemmen. Ik had mij een paar maatschappijleer lessen geleden opgeworpen als vrijwilliger.

 

Lees verder op http://myrthekuiper.wordpress.com/2006/11/21/scholierenverkiezingen/

Gister was het weer zover we mochten weer volleyballen, het regio scouting toernooi. Met de explorers wilde we wel graag oefenen maar dat was niet gelukt. Dus daar stonden we dan in het veld met ze zessen en twee begeleiding. En dan proberen de bal op de vangen ‘’die hebben we'’ en over het net te slaan, om dan vervolgens te scoren ‘’yeah'’. Dan krijg je de opslag weer ‘’je kunt het'’ om de bal dan over het net te slaan en te zorgen dat het bij de tegenpartij op de grond komt. Het principe is heel makelijker, bleek alleen weer iets moeilijker te zijn dan we hoopte. Ongecontroleerd de ballen weg slaan, hem niet raken of in het net slaan. Zo verloren we dan ook de eerste twee wedstrijden.

 

Als 16 jarige heb ik natuurlijk ook ambitie.  Mijn ambitie, of droom is mijn eigen partij in de landelijke politiek waar ik dan ooit minister-president mee word.  Ik heb ook graag overal commentaar op, en volg het nieuws van de politiek graag.

Maar ik dacht laat ik eens gewoon mijn eigen programma schrijven.

Dit lijkt natuurlijk heel ingewikkeld maar het is verre van dat. Aangezien ik overal niet echt verstand heb, roep ik natuurlijk eigelijk maar wat. Daarbij moet je wel rekening mee houden dat ik geen idee heb hoeveel er wanneer binnenkomt en hoeveel geld er is om uit te geven. Maar het is goed bedoelt, met goede idealen. Ik ben zelf op economisch gebied rechts, maar als je kijk naar het asielbeleid of milieu ben ik veel meer links.

Maar neem eens een blik in:  HumaanLiberaal

8 wijzers voor een wijs Nederland

 

1. de 26.000 asielzoekers moeten een generaal pardon krijgen

Wees humaan, deze mensen zijn hier te lang om terug te sturen. Zij willen wel helpen om aan ons land te bouwen, maar waarom zouden ze als ze niet wisten of ze hier mogen blijven?

1. Onderwijs moet verbeterd worden

 

 

Je kan op vele manieren overstappen, als je in de trein zit is het wel eens zo dat je moet overstappen. Het kan zijn dat je studie je niet ebvalt en dat je dan gaat overstappen op een andere studie. Je ziekenfondsverzekering bevalt niet zo dus je stap over.  Soms moet ergens over heen stappen omdat je anders ten val zou komen. Soms vind je iets anders beter zoals je besluit van Internet Explorer naar Firefox over te stappen.

Soms ben je toe aan verandering, omdat het vorige je wat verveelde en dan stap je over van bijvoorbeelds voetbal neer scouting.

 

En ik stap ook over, mijn weblog zal vanaf nu afaan te lezen zijn op

 

 

 

 

 

100 weblogs heb ik hier gepubliceert, tijd voor een nieuw stekje.

 

 

 

 

Mensen hebben vaak interesse in wat er in hun omgeving gebeurt. Zo volgen ze het nieuws, vragen ze aan mensen wat er is gebeurt. Wanneer er iemand door het ruit heen val staat iedereen er zo omheen. Als je ergens niet bij bent geweest vraag je hoe het was. Soms vind je bepaalde mensen heel interessant en wil je die wat beter volgen, of het er wat vaker over hebben. Het kan dan zo zijn dat mensen het gevoel hebben dat er over je wordt geroddelt [zie blogberichten eerder]. Ik heb al eens verteld dat roddelen niet zo erg is. Maar er komt een nieuwe maar aan het roddelen. ''Roddelen is niet zo erg mits de persoon in kwestie er geen hinder aan ondervind.'' Door ervaring leer je en dat is belangrijk. Je moet altijd open staan voor wat andere mensen zeggen. Anders kan je kortzichtig overkomen. Kortzichtigheid van de mens kan voorkomen doordat men niet genoeg in contact is gekomen met andere sociale milieu's. Wanneer je naar een school gaat met alleen maar vwo leerlingen, je in een wijk woont met alleen maar hoger opgeleide. Dan kan dit kortzichtigheid veroorzaken. Belangrijk is dat kinderen, dus ook ik, mee krijgen dat er veel verschillende sociale milieu's zijn, en dat je moet openstaan voor iedereen zijn mening.  Je moet je dus bevinden in gebieden waar je verschillende meningen te horen krijgt, waar je op een vriendelijke manier met elkaar in discussie kan gaan, zodat kortzichtigheid kan voorkomen worden.

Maar dat betekend niet dat jij het altijd er mee eens moet zijn, zeker niet op politiek gebied.

 

 

 

[nog 1 dag voor de toetsweek over is, ik hoop zo op goede resultaten]

 

 

Het werd naar mijn mening wel weer eens tijd op een weblogje te schrijven. Deze weblog moest dan ook van mij over scouting gaan, aangezien ik het er daar graag over heb maar het nog wat weinig invloed heeft op mijn weblogstukjes.

Elke vrijdagavond loop ik door het huis en schraap ik overal wat spullen vandaan, ik moet namelijk vaak wat meenemen. Met mijn tasje waar mijn uniform dan in zit stap ik om acht uur op mijn fietsje, na een kleine 5 minuten ben ik dan op het scoutinggebouw waar de laatste welpen nog vertrekken. Je begroet iedereen weer en om ongeveer kwart over acht openen wij. Al hebben we een concreet programma het duurt wel even voor we opgang zijn.

Deze week zouden we meedoen met het avondspel van de scouts, die hadden namelijk weekendkamp. En om wat aan elkaar te wennen voor het zomerkamp in Luxemburg moesten wij maar meedoen. Alleen het spel begon pas rond de klok van 10. [hadden we best ons eigen programma kunnen draaien] Wij hebben deze tijd ingevult door een prachtige foto-shoot te doen. Ik ben zeer nieuwschierig naar het resultaat, wanneer ik dat heb zal ik dat jullie ook showen. (mits het toonbaar is) Na het spel te hebben gespeelt, waarbij ik posthouder was dus steeds nieuwe lintjes en muntjes mocht uitdelen en lintjes van de tegenpartij in ontvangst mocht nemen, was het tijd voor nog wat gezeligheid. Het leek erop dat de scouts een rustige avond in gingen. Helaas werd tradioneel dit doorbroken en moesten de scoutjes op dropping.

Ik vond het tijd om mijn huisje en bedje maar weer eens op te zoeken. Al vele vrijdagavonden zijn op een gezellige scoutingmanier ingevult. Ook heel veel zaterdagmiddagen. Een hele gezellige groep mensen met gewoon bijna altijd leuke opkomsten. Scouting heeft echt de wereld. Wat een gat in mijn leven moet dat zijn zonder scouting.

Had ik ook al die lievige mensjes niet gekent (oftewel een wereldramp)

Zo ook de komende weken weer fantastische dingen op het programma: volleybaltoernooi, weekendkamp, poolkamp 

wat een stilte in je leven zonder scouting

 

zomaar een reactie van Inge, dankjewel! :)

Nee dan had je mij misschien alleen maar vaag van gezicht gekent, had je geen vriendje gehad, had je Astrid niet gekent. En had je gewoon een heel saai leven :P

 

 

Aangezien het toetsweek is zou ik eigelijk niet eens even achter de computer mogen zitten om een weblog stukje te schrijven. Maar ik heb even een pauze ingelast. Na ongeveer anderhalf uur bezig te zijn geweest met de internationale handel, viel ik bijna in slaap. Men kan ook geen uren achter elkaar door leren zonder pauze. Pauze is sowieso een elemantair onderdeel in ons leven. Op school hebben we 2 pauzes mits je tot dan les hebt. In de pauze voeden wij onszelf zodat wij ons energiepijl weer op vijzelen. Als je lange tijd sport neem je een rustpauze om te zorgen dat je weer op adem komt. Als je geruime tijd achter de PC bivakeert hoor je ook pauze te nemen om je zelf even te ontzien van het kijken naar het scherm, en het verkomen van een muisarm. Op scouting hebben wij ook altijd een theepauze zodat je even afstand kan nemen van de bezigheden, en je tijd uitsltuitend kan vullen met praten.
Pauze is sowieso wel een sociaal iets, ook op school is het, het moment om te socializen. Pauze een onderbreking in iets waar mee je bezig bent. Over ongeveer een half uur is mijn onderbreking afgelopen en ga ik me verder storten laatste deel van de internationale handel.

 

 

 

 

 

Ik ben inmiddels al mijn vijfde jaar atheneum gestart, met deze week de eerste toetsweek van dit jaar. Over zo'n anderhalf jaar doen ik eindexamen en heb ik, als ik dit met succes volbreng, een papiertje op zak die mij toelaat tot de universiteit. Best een presetatie toch, maar is het iets waar je altijd met trots over spreekt? Nee, naar mijn mening niet. Een schaamte voor het doen van atheneum treed vaak genoeg op. Want het klinkt zo overdreven, vaak praat je het snel weer goed met: ''maar ik ga wel hbo doen'', ''het gaat alleen niet zo goed, ik weet niet of ik het haal''.  Terwijl er ook weer een trots is kijk zie je wel dat ik het kan. Of bij mij een prestatie drang voor later, mijn behoefte is niet om op dit moment goede cijfers te halen maar ik wil graag op een 'hoge functie' later werken. Ik zie mezelf graag later als iemand met de leidinggevende functie, en daarvoor moet ik nu werken. Grote hoeveelheden stof opnemen over veel verschillende gebieden. En dat dan zes jaar lang, nou ja heel veel doorslaggevends leer je niet in de onderbouw. En het is belangrijk geen onvoldoendes te halen want daar wordt naar gekeken niet naar de voldoendes. Iedereen heeft vaak een andere reden om te werken op dit moment op atheneum te doen. Maar allemaal leren we deze week ontzettend veel om goede cijfers te halen.  

 

Mijn eerste dag is naar redelijke tevredenheid verstreken.

Iedereen succes met leren!

 

 

 

 

De waarde die je aan dingen legt is voor iedereen anders. De 1 heeft een hoge materealistische waarde terwijl de ander het doen van leuke dingen belanrijk vind. Maar ik denk dat toch bijna iedereen heel veel waarde hecht aan een vriendschap. Mensen die je kunt vertrouwen, mensen die je van alles kan vertellen en waar je ook heel veel plezier mee kan beleven.

Al vanaf dat ik een jaar of 10 ben vraag ik me wel eens af wanneer je over een vriendschap spreekt. Mensen hebben namelijk heel veel leuke punten maar wij bezitten ook negatieve eigenschappen. Een voorbeeld daarvan is dat wij wel goed mensen kunnen kwetsen en kunnen laten vallen. Een jarenlange vriendschap kan ook zomaar over zijn. Dit kan natuurlijk vele oorzaken hebben, een ruzie, een verhuizing of dat je gewoon uit elkaar groeit. Na een ruzie kijk je dan vaak negatief naar die persoon waarmee je eerder nog een geweldige vriendschap had. Eigenlijk best wel zonde je kan beter je dan toch richten op de mooie tijd die je hebt gehad.

Sommige mensen ken je al heel lang, en daar groei je dan op een gegeven moment heel erg naar toe je begint echt een waarde er aan te geven. Van de achtergrond komt iemand steeds meer op de voorgrond een bijzonder fenomeen, maar het is dan natuurlijk altijd weer mogelijk dat die persoon ook weer langzamerhand naar de achtergrond kan vertrekken. Zo kan je een golvende beweging krijgen in vriendschappen. Soms heeft dit te maken met dat je gewoon minder behoefte aan elkaar hebt of dat je gewoon weing tijd hebt. Maar als je elkaar dan toch ziet omdat het school is, omdat het een vereniging is, omdat je samen een sport beoefent dan blijft die vriendschap vaak toch in stand. Zoiets moois is dat je dan op een gegeven moment groepen creeërt, die echt goed kent waar je echt waarde aan kan hechten. En soms dan besef je dat je zo goed, zo intens, dat je gewoon overspoelt wordt door geluk.

 

 

---

Deze weblog is bijzonder positief bedoelt, niet dat er dus opeens iets is gebeurt met vrienden enzo. Meer dat ik even aandacht wilde vestigen op hoe bijzonder het is. En dat ik de vriendschappen die ik op dit moment heb bijzonder waardeer =)